پادکست کتاب جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند

پادکست جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند (1)

نویسنده: دلیا اونز

🔹 این داستان تعلیق‌های پیچیده‌ای ندارد. سیر روایت داستان راحت جلو می‌رود ولی به راحتی و از اواسط داستان نفس خواننده را می‌گیرد مخصوصا وقتی پلیس به دنبال قاتل چیس اندروز می‌گردد. 🔹قهرمان اصلی داستان دختری است به نام کیا. او متهم به قتل چیس آندروز هست و داستان جوری نوشته شده که خواننده با تمام وجودش می‌خواهد با کیا همدلی و همراهی کند و زمانی که دادگاه حکم برائتش را صادر می‌کند، انگار که همان خواننده می‌خواهد از خوشحالی کتاب را به هوا انداخته و هورا بکشد. 🔹اما این همه‌ی ماجرا نیست‌. درست وقتی که داستان به پایانش نزدیک می‌شود و حتی کیا هم از دنیا رفته اتفاقی می‌افتد که خواننده رمان، وا می‌رود.

جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند 🔹 قبل از هرچیز باید از یک ویژگی مهم رمان حرف بزنم و آن سادگی و روان بودن روایتی است که دلیا اونز در این داستان ارائه می‌کند.

پادکست جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند (2)

جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند بخش دوم 🔹شنیدید که میگن برخی از آدم‌ها، فرزند طبیعت و کوه دشت و هستند؟ به بیان ساده‌تری بعضی‌ها میگن من فرزند روستا هستم. این فرزند روستا بودن، نه به این معنا که من توی روستا بزرگ شدم. بلکه میتونه استعاره‌ای از این باشه که روستا مثل یک معلم من رو بزرگ کرده و این هویت و شخصیتی که من دارم حاصل تربیت روستاست. 🔹 قهرمان اصلی این رمان دختریه به اسم کیا. کیا بچه‌سال بود که دید یک روز مادرش از خونه بیرون رفت و دیگه برنگشت و این تصویر دور شدن مادر از کلبه، هیچ وقت از ذهنش پاک نشد. 🔹 بقیه اعضا خانواده هم یکی یکی رفتن و او با پدری بی مسئولیت، مدتی زندگی کرد تا اینکه پدر هم رفت… 🔹 کیا موند و کلبه و یک قایق و البته مرداب. کیا دختر مرداب بود که او رو پرورش داد و بزرگ کرد. و این مربی‌گری مرداب، استعاره‌ی زیبای این رمان محسوب میشه که به خوبی هم پرداخت شده. 🔹 گرچه در این بین انسانهایی به کیا کمک کردن تا از آب و گل دربیاد، اما مربی اصلی‌اش مرداب بود. او همه چیز به کیا یاد داد. اونهم با جبر، با درد، با تنبیه، با اشک و آه. 🔹 نمیخوام شما رو احساساتی کنم، این واقعیتیه که تو این رمان منعکس شده. یکی از این واقعیتها اینه که این مربی در عین زیبایی، بسیار بی رحم و مروت بود. همه مردم هم این رو فهمیده بودن، برای همین بهش میگفتن دختر مرداب 🔹 در طول داستان صدای آب، صدای پارو زدن در آب، صدای قطرات باران روی سطح آب، شنیدنیه. حس خطر، حس تنهایی، حس رنجهایی که مرداب به این دختر تحمیل میکنه، خواننده رو محاصره میکنه. وقتی این داستان رو میخونی، فکر میکنی با کیا در اون مرداب، داری به تنهایی زندگی میکنی و هر لحظه ممکنه مرگ در اون کلبه رو به صدا دربیاره. 🔹 مرداب دختری تنها رو پروش داد. دختری که رفتارهای وحشیانه از خودش بروز میداد. دختری که حتی وقتی به اجبار به مدرسه رفت، نمیتونست درست تکلم کنه. دختری که در یک کلبه، در دل مرداب، دور از شهر، زندگی کرد و بزرگ شد. 🔹 یکی از هنرهای نویسنده اینجاست که این دختر، کم کم با دانشی که از مرداب کسب کرده، وارد مدنیت میشه و بدون پرش ناگهانی، خیلی آهسته و پیوسته روند رشد و تعالی رو طی میکنه و از دختر مرداب به زن دانشمند حشره‌شناس تبدیل میشه. کیا از مرداب هم درس زندگی گرفت و هم درس حشره شناسی و اون دانش رو به دانشگاه منتقل کرد. 🔹 اگر تصمیم گرفتید این رمان رو بخونید، حتما لباس گرم همراه داشته باشید چون گاهی هوای اونجا سرد و بارونی میشه. حتما کفش مناسب داشته باشید، چون باید گاهی در بین گلها با قهرمان داستان همقدم بشید. راستی غذا هم کنارتون باشه. چون گرسنگی ممکنه شما رو هم دربر بگیره.

اخرین محصولات